ΑρχικήΑφιερώματαIron Maiden - The Number of the Beast: Η ιστορία πίσω από...

Iron Maiden – The Number of the Beast: Η ιστορία πίσω από το κορυφαίο metal άλμπουμ όλων των εποχών!

Για τους Maiden, ήταν το άλμπουμ που τους εκτόξευσε σε επίπεδα παγκόσμιας αποδοχής. Παράλληλα, ήταν και το άλμπουμ που προκάλεσε το χαρακτηρισμό τους από τη συντηρητική μερίδα του αμερικάνικου, κυρίως, τύπου ως «σατανιστές», λόγω του εξώφυλλου, του τίτλου και των στίχων του ομώνυμου τραγουδιού.

Σε αυτό το άλμπουμ, πρωτοεμφανίζεται στη σύνθεση του συγκροτήματος ο Bruce Dickinson, τα φωνητικά του οποίου έγιναν μέτρο σύγκρισης και πηγή επιρροής για αναρίθμητους τραγουδιστές του χώρου. Αυτός επικράτησε εύκολα των άλλων υποψηφίων για τη θέση του τραγουδιστή, δηλαδή του Paul Day (ο οποίος ήταν και ο πρώτος τραγουδιστής των Maiden) και του Terry Wilson Slesser (τραγουδιστή των Beckett, βλέπε “Rainbow’s Gold”).

Για πρώτη φορά, το συγκρότημα καλούνταν να συνθέσει νέα κομμάτια για την ηχογράφηση ενός άλμπουμ, αφού, όπως προαναφέρθηκε, τα δύο πρώτα άλμπουμ περιείχαν υλικό το οποίο είχε ήδη συντεθεί στο μεγαλύτερο ποσοστό του πριν καν υπάρξει συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρία.
Αν και ο Dickinson έχει συμμετάσχει στη σύνθεση κάποιων κομματιών, το όνομά του δεν αναγράφεται στα credits του άλμπουμ λόγω νομικών περιορισμών πνευματικής ιδιοκτησίας που ίσχυαν ακόμα για αυτόν από την εταιρία GEM, στην οποία ανήκαν οι Samson.
To όνομά του, λοιπόν, έχει προστεθεί στα credits παρακάτω, όπου αυτός έχει συμμετάσχει (σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου).

Τους στίχους όλων των κομματιών του άλμπουμ διέπει ένα κοινό στοιχείο: ο κεντρικός χαρακτήρας κάθε κομματιού αντιμάχεται μια εξουσιαστική δύναμη.

Σύμφωνα με τον Birch, κατά τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ, o Dickinson υπέφερε από δυνατούς πονοκεφάλους λόγω της υπερπροσπάθειας που κατέβαλε για να βγάλει τις υψηλές νότες των φωνητικών.
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει το συγκρότημα, κατά την περίοδο ηχογράφησης του άλμπουμ συνέβαιναν πολλά «περίεργα» περιστατικά εντός και εκτός του studio, με κυριότερο το εξής: ο παραγωγός, Martin Birch συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με ένα πούλμαν που μετέφερε καλόγριες και το κόστος της ζημιάς που προκλήθηκε στο αυτοκίνητο του Birch ανήλθε στις £666.66.

Η αποδοχή της γνησιότητας αυτής της ιστορίας, ωστόσο, γίνεται δυσκολότερη μετά την ανάγνωση της πρώτης επίσημης βιογραφίας του συγκροτήματος (“Running Free”, Garry Bushel, 1984), στην οποία, τη θέση του λεωφορείου με τις καλόγριες κατέχει ένα λιγότερο εντυπωσιακό, απλό επιβατικό αυτοκίνητο.

Τέλος, ο ουρανός του εξώφυλλου του CD μετά τις επανακυκλοφορίες είναι μαύρος, ενώ αυτός της αρχικής έκδοσης ήταν μπλε. Αντίθετα απ’ ότι θα πίστευε κανείς, το πρωτότυπο σχέδιο έχει μαύρο και όχι μπλε ουρανό, απλώς στις πρώτες εκδόσεις ο ουρανός λανθασμένα τυπώθηκε μπλε από την EMI.

Η περιοδεία που ακολούθησε λεγόταν “The Beast On The Road” («Το Θηρίο Καθ’ Οδόν»). Σαν εισαγωγή χρησιμοποιήθηκε η αργή εισαγωγή του “Murders In The Rue Morgue” που ακουγόταν από το PA. Μετά το τέλος της περιοδείας, ο Clive Burr έφυγε από το συγκρότημα λόγω της επιδεινούμενης από την κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών υγείας του.

Σύμφωνα με τον Harris, από την συναυλία στο Hammersmith κατά τη διάρκεια της περιοδείας, το συγκρότημα σχεδίαζε να εκδώσει ένα live video.

Ωστόσο, οι τεχνικοί του φωτισμού δεν έκαναν δοκιμή των προβολέων στο Hammersmith και το video προέκυψε «πολύ σκοτεινό». Ο Harris, ερχόμενος σε αντίθεση με τις επιθυμίες της EMI, αρνήθηκε να εκδώσει το video, μέρος του οποίου εκδόθηκε πολύ αργότερα ως αρχειακό υλικό με το DVD “The History Of Iron Maiden Part 1: The Early Days”.


INVADERS

Στιχουργικά, αυτό το κομμάτι είναι παραπλήσιο του “Invasion”.

Οι στίχοι φαίνεται να αποτελούν τα λόγια κάποιου Σάξονα φρουρού που αντίκρισε τα Longboats στη θάλασσα, βέβαιο σημάδι επερχόμενης επίθεσης των Βίνκινγκ.

Οι επιθέσεις αυτές ξεκίνησαν στο τέλος του 8ου Κ.Χ. αιώνα και κορυφώθηκαν με την απόβαση του «Μεγάλου Στρατού» το 865 Κ.Χ.. Μέχρι το 875 Κ.Χ. είχαν οδηγήσει στην κατάληψη της βόρειας, κεντρικής και ανατολικής Αγγλίας.

Τα Longboats που αναφέρονται στους στίχους ήταν τα ποιο διαδεδομένα πολεμικά πλοία των Βίκινγκς. Το όνομά τους προέρχεται από τη φράση “long boats” που σημαίνει «μακριά πλοία», αφού έφταναν σε μήκος ως και 40 μέτρα. Ήταν γνωστά και ως “drakkar”, που σημαίνει «δράκος», γιατί η πλώρη τους διακοσμούνταν με δρακοκεφαλές οι οποίες είχαν σκοπό την προστασία των στρατιωτών από εχθρικές υπερφυσικές δυνάμεις και τον εκφοβισμό των αντιπάλων.

Αποτελούσαν φτηνά, ευέλικτα, ελαφρά και ταχύπλοα πλοία (σύγχρονα αντίγραφα φτάνουν τους 14 κόμβους) που μετέφεραν ως και 100 πολεμιστές. Έπλεαν με πανιά στους ανοικτούς ωκεανούς και με κουπιά κοντά στις ακτές, ενώ μπορούσαν εύκολα να προσαράξουν στην άμμο χωρίς να χρειάζονται λιμάνι. Ξεπερνώντας κατά πολύ σε αποτελεσματικότητα τα πλοία άλλων λαών της εποχής, μετέφεραν τους Βίκινγκς από τη βόρεια Αγγλία μέχρι τη βόρεια Αφρική. Τον ρόλο του θύματος σε αυτό το τραγούδι έχουν οι Σάξονες ενώ το ρόλο της εξουσιαστικής δύναμης έχουν οι Βίκινγκς.

Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι είναι το μοναδικό εναρκτήριο κομμάτι δίσκου στη δισκογραφία των Maiden που δεν παίχτηκε ποτέ ζωντανά.

Lyrics:

Longboats have been sighted,
The evidence that war has begun
Many Nordic fighting men,
Their swords and shields all gleam in the sun
Call to arms, defend yourselves, get ready to stand
And fight for your lives
Judgement day has come around,
So be prepared, don’t run, stand your ground

They’re coming in from the sea
They’ve come, the enemy
Beneath the blazing sun
The battle has to be won
Invaders – pillaging
Invaders – looting

Set ablaze the campfires,
Alert the other men from inland
Warning must be given,
There’s not enough men here for a stand
The Vikings are too many,
Too powerful to take on our own
We must have reinforcements,
We cannot fight this battle alone

They’re coming over the hill
They’ve come to attack
They’re coming in for the kill
There’s no turning back
Invaders – fighting
Invaders – marauding

Axes grind and maces clash
As wounded fighters fall to the ground
Severed limbs and fatal woundings,
Bloody corpses lay all around
The smell of death and burning flesh,
The battle weary fight to the end
The Saxons have been overpowered,
Victims of the mighty Norsemen

You’d better scatter and run,
The battle’s lost and not won
You’d better get away
To fight another day
Invaders – raping
Invaders – plundering


CHILDREN OF THE DAMNED

Σύμφωνα με τον Harris, οι στίχοι του κομματιού είναι εμπνευσμένοι από την ομώνυμη ταινία του 1963, η οποία, νοηματικά, αποτελεί το δεύτερο μέρος της ταινίας “Village Of The Damned” («Χωριό Των Καταραμένων») (αρχικά γυρίστηκε το 1960 και ξαναγυρίστηκε το 1995). Και οι δύο ταινίες βασίζονται στο μυθιστόρημα “The Midwich Cuckoos” («Οι Κούκοι Του Midwich») (1957), του μεγάλου Βρετανού συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας John Wyndham (1903- 1969).

Η πλοκή εκτυλίσσεται στο μικρό χωριό Midwich, όπου οι άνθρωποι και τα ζωντανά βυθίζονται σε έναν παράξενο ύπνο που κρατάει μια μέρα. Μερικούς μήνες αργότερα, διαπιστώνεται ότι όλες οι γόνιμες γυναίκες του χωριού κυοφορούσαν. Τα έξι παιδιά που γεννιούνται αναστατώνουν το χωρίο. Έχουν διπλάσια ανάπτυξη από το φυσιολογικό, υπεραναπτυγμένη ευφυΐα, τα ίδια, ξανθά μαλλιά και ένα παράξενο, διαπεραστικό βλέμμα που μπορεί να κατευθύνει τηλεπαθητικά τις πράξεις των συγχωριανών τους. Οι άνθρωποι νιώθουν απειλημένοι από την παρουσία των παιδιών και τελικά αποφασίζουν να τα σκοτώσουν, έτσι ώστε να αποτρέψουν πιθανό αφανισμό τους από μια μυστήρια, πιο αναπτυγμένη μορφή ζωής.

Οι στίχοι του τραγουδιού φαίνεται να αποτελούν τις σκέψεις ενός παρατηρητή που αφηγείται τη δολοφονία του τελευταίου παιδιού. Ο αφηγητής, αρχικά, φαίνεται να προσπαθεί να τεκμηριώσει τον λόγο για τον οποίο το παιδί πρέπει να σκοτωθεί, αλλά μετά τη δολοφονία του παιδιού, αφήνοντας προσωρινά αναπάντητη την ερώτηση «τι μάθαμε», θέλει να κάνει τον ακροατή να συνειδητοποιήσει πόσο αδικαιολόγητη ήταν η δολοφονία.

Στη συνέχεια, απευθύνεται προς τους συμμετέχοντες στο έγκλημα και δίνει την απάντηση στην ερώτησή του. Τους προειδοποιεί πως στην πραγματικότητα αυτοί είναι τα «παιδία των καταραμένων». Τους λέει ότι βρίσκονται σε αδιέξοδο. Είναι «με την πλάτη στον τοίχο». Τα παιδιά που σκοτώθηκαν συμβολίζονται με κεριά που φλεγόμενα σκορπίζουν φως. Ο θάνατός τους είναι, δηλαδή, διδακτικός.

Είναι μια προειδοποίηση προς αυτούς που συμμετείχαν σε αυτόν ότι θα γνωρίσουν παρόμοια τύχη αν αποκλίνουν από τα πλαίσια του αποδεκτού που ορίζει η κοινωνία στην οποία ανήκουν.

Και αυτού του κομματιού οι στίχοι διέπονται από το θέμα που χαρακτηρίζει όλο το άλμπουμ. Τον ρόλο του θύματος εδώ έχει το τελευταίο παιδί ενώ το ρόλο της εξουσιαστικής δύναμης έχουν οι διώκτες του.

Ο Dickinson έχει δηλώσει ότι στην ερμηνεία του σε αυτό το τραγούδι ήταν έντονη η επιρροή των Black Sabbath και συγκεκριμένα του τραγουδιού “Children Of The Sea” («Τα Παιδιά Της Θάλασσας») από το άλμπουμ “Heaven And Hell” («Παράδεισος Και Κόλαση») (1980). O Paul Samson, δημιουργός και ηγέτης των Samson, είχε δηλώσει44 πως οι Maiden είχαν «κλέψει» ιδέες του για δύο κομμάτια του άλμπουμ “The Number Of The Beast”. Ενώ δεν κατονόμασε ποτέ το άλλο, είχε δηλώσει πως το riff για το “Children Of The Damned” είχαν πάρει οι Maiden από μια δική του σύνθεση η οποία ονομαζόταν “Last Times In The World” («Οι Τελευταίοι Καιροί Του Κόσμου»).

Lyrics:

He’s walking like a small child
But watch his eyes burn you away
Black holes in his golden stare
God knows he wants to go home
Children of the damned
Children of the damned
Children of the damned

He’s walking like a dead man
If he had lived he would have crucified us all
Now he’s standing on the last step
He thought oblivion well it beckons us all
Children of the damned
Children of the damned
Children of the damned

Now it burns his hand he’s turning to laugh
Smiles as the flame sears his flesh
Melting his face screaming in pain
Peeling the skin from his eyes
Watch him die according to plan
He’s dust on the ground what did we learn

You’re children of the damned
Your back’s against the wall
You turn into the light
You’re burning in the night
You’re children of the damned
Like candles watch them burn
Burning in the light
You’ll burn again tonight
You’re children of the damned


THE PRISONER

Στιχουργικά, αυτό το τραγούδι είναι εμπνευσμένο από την ομώνυμη βρετανική τηλεοπτική σειρά της δεκαετίας του ‘60, της οποίας το δεύτερο επεισόδιο, “Free For All” («Ελεύθερο Για Όλους»), ξεκινούσε με την εισαγωγή σύντμηση της οποίας χρησιμοποιήθηκε σε αυτό το τραγούδι.

Η θεματολογία της σειράς αυτής πραγματεύεται την έννοια της παρακολούθησης της ιδιωτικής ζωής. Στη σειρά, ο πρωταγωνιστής ζει σε ένα μέρος που ονομάζεται “The Village” («Το Χωριό»), όπου οι
άνθρωποι αντί για ονόματα φέρουν αριθμούς. Το χωριό στο οποίο αναφέρεται ο τίτλος είναι πραγματική τοποθεσία, το Portmeirion στη Βόρεια Ουαλία. Την άδεια για τη χρήση της εισαγωγής πήρε ο μάνατζερ του συγκροτήματος, Rod Smallwood, από τον Patrick McGoohan (1928 – 2009), δημιουργό και πρωταγωνιστή της σειράς. Οι δύο φωνές που ακούγονται στο διάλογο της εισαγωγής ανήκουν στον McGoohan και στο βρετανό ηθοποιό Eric Portman (1903 – 1969).

Σε αυτό το τραγούδι, ο κεντρικός χαρακτήρας, ο φυλακισμένος, προσπαθεί να αντιδράσει στη δύναμη αυτών που τον παρακολουθούν και πατρονάρουν τη ζωή του και να αποτινάξει τον έλεγχό τους από
επάνω του.

Η φράση “to run rings around someone” η οποία συναντάται στους στίχους αποτελεί αγγλικό ιδιωματισμό ο οποίος σημαίνει υπερνικώ / κατατροπώνω / δείχνω ανωτερότητα έναντι κάποιου. Ο διωματισμός αυτός έχει τις ρίζες του στον βρετανικό ιππόδρομο του 19ου αιώνα, όπου αναφερόταν σε γρήγορα άλογα τα οποία ολοκλήρωναν τον γύρο πολύ γρηγορότερα από τα υπόλοιπα.

Το τραγούδι προορίζονταν να κυκλοφορήσει ως τρίτο single του άλμπουμ, με στόχο να προωθήσει και το “Beast Over Hammersmith” («Το Θηρίο Πάνω Από Το Hammersmith») VHS που θα έβγαινε. Όταν το τελευταίο ακυρώθηκε, ακυρώθηκε και η έκδοση του συγκεκριμένου single.

Lyrics:

{We want information, information, information
Who are you?
The new number 2, who is number 1?
You are number 6
I am not a number, I am a free man}

I’m on the run, I’m killin’ to eat
I’m starving now, feelin’ dead on my feet
Goin’ all the way, I’m nature’s beast
Do what I want and do as I please

Run, fight to breathe, it’s tough
Now you see me, now you don’t
Break the walls I’m comin’ out

Not a prisoner, I’m a free man
And my blood is my own now
Don’t care where the past was
I know where I’m going out

If you kill me, it’s self defense
If I kill you then I call it vengeance
Spit in your eye I will defy
You’ll be afraid when I call out your name

Run, fight to breathe, it’s gonna be tough
Now you see me and now you don’t
Break the walls I’m comin’ out

Not a prisoner, I’m a free man
And my blood is my own now
Don’t care where the past was
I know where I’m going

I’m not a number, I’m a free man
Live my life where I want to
You’d better scratch me from your black book
‘Cos I’ll run rings around you

Not a prisoner, I’m a free man
And my blood is my own now
Don’t care where the past was
I know where I’m going

I’m not a number, I’m a free man
Live my life where I want to
You’d better scratch me from your black book
‘Cos I’ll run rings around you

Not a prisoner, I’m a free man
And my blood is my own now
Don’t care where the past was
I know where I’m going


22 ACACIA AVENUE

Αυτό είναι το δεύτερο τραγούδι το οποίο αναφέρεται στην Charlotte. Όπως και στο “Charlotte The Harlot”, οι στίχοι αποτελούν λόγια που απευθύνονται στη Charlotte από κάποιον που φαίνεται να την αγαπάει, ανάμεσα στα οποία παρεμβάλλονται σαρκαστικά, προσβλητικά ξεσπάσματα τα οποία, εκ πρώτης όψεως, φαίνονται αντιφατικά με τα πρώτα, αλλά, στην ουσία, λειτουργούν σαν έμμεσος τρόπος να εκφράσει o άνδρας που της απευθύνεται την αποστροφή του προς τον τρόπο ζωής της Charlotte. Σε αυτό το τραγούδι, η Charlotte είναι το θύμα ενώ η πορνεία είναι η δύναμη που την εξουσιάζει.
Μουσικά, το κομμάτι αποτελείται από δύο κύρια μέρη. Το ένα μέρος, σύμφωνα με τον ίδιο, το είχε συνθέσει ο Smith αρκετά πριν προσχωρήσει στους Maiden και το έπαιζε live το συγκρότημα του οποίου ηγούταν τότε, τους Urchin. Ο Harris το είχε ξεχωρίσει όταν τους είχε παρακολουθήσει επί σκηνής. Μάλιστα, αυτή η αρχική έκδοση του κομματιού διασώζεται στο bootleg των Urchin “Live In Oxford 1980”.

Αφού ήταν αποκλειστικά σύνθεση του Smith και δεν είχε ηχογραφηθεί ποτέ σε studio, πρότεινε να το εμπλουτίσουν και πρόσθεσε σε αυτό το δεύτερο μέρος, αισθητά γρηγορότερο και βαρύτερο από το πρώτο.

Lyrics:

If you’re feeling down depressed and lonely
I know a place where we can go
22 acacia avenue meet a lady that I know
So if you’re looking for a good time
And you’re prepared to pay the price
Fifteen quid is all she asks for
Everybody’s got their vice

If you’re waiting for a long time for the rest to do their piece
You can tell her that you know me and you might even get it free
So any time you’re down the east end don’t you hesitate to go
You can take my honest word for it she’ll teach you more than you can know

Charlotte can’t you get out from all this madness
Can’t you see it only brings you sadness
When you entertain your men don’t know the risk of getting disease

Some day when you’re reaching the age of forty
I bet you’ll regret the days when you were laying
Nobody then will want to know
You won’t have any beautiful wares to show any more

22, the avenue that’s the place where we all go
You will find it’s warm inside the red lights burning bright tonight

Charlotte isn’t it time you stopped this mad life
Don’t you ever think about the bad times
Why do you have to live this way
Do you enjoy your lay or is it the pay

Sometimes when your strolling down the avenue
The way you walk it make men think of having you
When you’re walking down the street
Everybody stops and turns to stare at you

22, the avenue that’s the place where we all go
You will find it’s warm inside the red lights burning bright tonight

Beat her mistreat her do anything that you please
Bite her excite her make her get down on her knees
Abuse her misuse her she can take all that you’ve got
Caress her molest her she always does what you want

You’re running away don’t you know what you’re doing
Can’t you see it’ll lead you to ruin
Charlotte you’ve taken your life and you’ve thrown it away
You believe that because what you’re earning
Your life’s good don’t you know that you’re hurting
All the people that love you don’t cast them aside
All the men that are constantly drooling
It’s no life for you stop all that screwing
You’re packing your bags and you’re coming with me


THE NUMBER OF THE BEAST

Σύμφωνα με τον Harris, οι στίχοι αποτελούν τη διήγηση κάποιου που περιγράφει κάτι που στην αρχή θεωρούσε εφιάλτη, αντιλαμβανόμενος στο τέλος πως αυτό που βίωσε δεν ήταν εφιάλτης αλλά πραγματικότητα. Την έμπνευση για τους στίχους αυτού του τραγουδιού την άντλησε από έναν εφιάλτη που είχε δει (έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι συχνά τον βασανίζουν εφιάλτες και αυτοί έχουν δώσει έμπνευση και για τραγούδια όπως το “Infinite Dreams” και το “Dream Of Mirrors”).

Επίσης, πηγή έμπνευσης αποτέλεσε και η ταινία “The Omen II” («Ο Οιωνός II») (1978). Σαν επιρροή ο Harris, τέλος, αναφέρει το ποίημα του Robert Burns (1759 – 1796) “Tam ‘O Shanter: A Tale” («Tam ‘O Shanter: Μια Ιστορία») (1790), το οποίο, όπως και το κομμάτι, περιγράφει τη μαρτυρία μιας τελετής και του οποίου η ατμόσφαιρα, σύμφωνα με τον Harris, αποπνέει έναν φόβο καταδίωξης την οποία θέλησε να αναπαράγει.

Στους στίχους αυτού του τραγουδιού θύμα είναι ο αφηγητής (και κατά προέκταση η ανθρωπότητα) και εξουσιαστής ο Σατανάς. Η εισαγωγή του κομματιού είναι ανασύνθεση και όχι ακριβής παράθεση του εδαφίου της Αποκάλυψης στο οποίο παραπέμπει η υποσημείωση που την ακολουθεί. Το ακριβές εδάφιο έχει ως εξής: «Και είδα άλλο θηρίο να ανεβαίνει από τη γη, και είχε δύο κέρατα όμοια με αρνί, αλλά μιλούσε σαν δράκος. Και όλη την εξουσία του πρώτου θηρίου την ενεργεί μπροστά του. Και κάνει τη γη και όσους κατοικούν σ’ αυτή να προσκυνήσουν το θηρίο το πρώτο, του οποίου
θεραπεύτηκε η θανάσιμη πληγή του. Και κάνει θαυματουργικά σημεία μεγάλα ώστε και φωτιά κάνει να κατεβαίνει στη γη από τον ουρανό μπροστά στους ανθρώπους. Και πλανά αυτούς που κατοικούν πάνω στη γη, εξαιτίας των θαυματουργικών σημείων που του δόθηκε να κάνει μπροστά στο θηρίο, λέγοντας σ’ αυτούς που κατοικούν πάνω στη γη να κάνουν εικόνα στο θηρίο, ο οποίος έχει την πληγή της μάχαιρας και έζησε. Και του δόθηκε να δώσει πνεύμα στην εικόνα του θηρίου, ώστε και να λαλήσει η εικόνα του θηρίου και να κάνει ώστε όσοι δεν προσκυνήσουν την εικόνα του θηρίου να σκοτωθούν. Και κάνει σ’ όλους, στους μικρούς και στους μεγάλους, και στους πλούσιους και στους φτωχούς, και στους ελεύθερους και στους δούλους, να δώσουν σ’ αυτούς χάραγμα πάνω στο χέρι
τους το δεξί ή πάνω στο μέτωπό τους. Και να μη δύναται κανείς να αγοράσει ή να πουλήσει παρά μόνο όποιος έχει το χάραγμα, δηλαδή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματός του. Εδώ είναι η σοφία: όποιος έχει νου ας λογαριάσει τον αριθμό του θηρίου, γιατί είναι αριθμός ανθρώπου. και ο αριθμός του είναι εξακόσια εξήντα έξι.» (Αποκάλυψη, 13:11).

Σύμφωνα με τον Dickinson, οι Maiden ζήτησαν από τον Vincent Price (1911 – 1993) να προσφέρει τα φωνητικά του για την ηχογράφηση της εισαγωγής. Ο Vincent Price ήταν ένας καταξιωμένος ηθοποιός ο οποίος δάνεισε σε αρκετούς καλλιτέχνες τη φωνή του για παρόμοιες εισαγωγές. Ως τέτοιος, ζητούσε για τις υπηρεσίες του το «απαγορευτικό» ποσό των £25.000. Στη θέση του, λοιπόν, προσέλαβαν τον Barry Clayton, ο οποίος εκφωνούσε ιστορίες τρόμου στον βρετανικό ραδιοφωνικό σταθμό Capitol και του ζήτησαν να μιμηθείτο στυλ του Vincent Price. Ο ίδιος αργότερα δάνεισε την φωνή του στη σειρά κινουμένων σχεδίων “Count Duckula” (1988). Το συγκρότημα ξαναχρησιμοποίησε την φωνή του Clayton σε διαφημιστικό για τη συλλογή “Somewhere Back In Time: The Best Of 1980-1989”, το οποίο προβάλλονταν στην ιστοσελίδα του συγκροτήματος τον Μάιο του 2008.

Σύμφωνα με τον Dickinson, ο Birch τον είχε αναγκάσει να τραγουδάει τους πρώτους τέσσερις στίχους για τρεις ώρες μέχρι να του αποσπάσει την εκτέλεση που ήθελε. Σύμφωνα με τον ίδιο50, ο Harris ήθελε η κραυγή που ακούγεται στο τραγούδι μετά το δεύτερο τετράστιχο να θυμίζει τη κραυγή στο τραγούδι “We Won’t Get Fooled Again” («Δε Θα Ξεγελαστούμε Ξανά») από το άλμπουμ “Who’s Νext” («Ποιος Είναι Επόμενος») (1971) των The Who.

Αποτέλεσε το δεύτερο single του άλμπουμ. Στο βιντεοκλίπ υπάρχουν σκηνές από διάφορες ασπρόμαυρες ταινίες τρόμου. Αυτές που έχουν αναγνωριστεί είναι “The Return Of The Vampire” («Η Επιστροφή Του Βρικόλακα») (1944), “Nosferatu” (1922), “Frankenstein Meets the Werewolf” («Ο Frankenstein Συναντά Τον Λυκάνθρωπο») (1943), “Gojira” (1954), “The Screaming Scull” («Το Κρανίο που Ουρλιάζει») (1958).

Lyrics:

(“Woe to you, oh earth and sea
For the Devil sends the beast with wrath
Because he knows the time is short
Let him who hath understanding
Reckon the number of the beast
For it is a human number
Its number is six hundred and sixty six”)

I left alone, my mind was blank,
I needed time to think
To get the memories from my mind
What did I see? Can I believe that what I saw
That night was real and not just fantasy?

Just what I saw in my old dreams
Were they reflections of my warped mind staring back at me
‘Cause in my dreams, it’s always there
The evil face that twists my mind and brings me to despair

Night was black, was no use holding back
‘Cause I just had to see, was someone watching me?
In the mist, dark figures move and twist
Was all this for real or just some kind of Hell?

6 6 6, the number of the beast
Hell and fire was spawned to be released

Torches blazed and sacred chants were praised
As they start to cry, hands held to the sky
In the night, the fires are burning bright
The ritual has begun, Satan’s work is done

6 6 6, the number of the beast
Sacrifice is going on tonight

This can’t go on, I must inform the law
Can this still be real, or just some crazy dream?
But I feel drawn towards the chanting hordes
Seem to mesmerize, can’t avoid their eyes

6 6 6, the number of the beast
6 6 6, the one for you and me

I’m coming back, I will return
And I’ll possess your body, and I’ll make you burn
I have the fire, I have the force
I have the power to make my evil take its course


RUN TO THE HILLS

Η φράση του τίτλου αποτελεί έναν αγγλικό ιδιωματισμό που, σε ελεύθερη μετάφραση, θα μπορούσε να αποδοθεί ως «τρέξτε για καταφύγιο». Αυτός ο ιδιωματισμός έχει τις ρίζες του στην αγγλική έκδοση της Καινής Διαθήκης και συγκεκριμένα στη ρήση του Χριστού: “So when you see the abomination of desolation – spoken about by Daniel the prophet – standing in the holy place – let the reader understand – then those in Judea must flee to the mountains.” (Matthew 24:15-16) («Όταν λοιπόν δείτε το βδέλυγμα της ερημώσεως, που ειπώθηκε μέσω του Δανιήλ του προφήτη, να έχει σταθεί σε τόπο άγιο – ο αναγνώστης ας εννοήσει – τότε όσοι είναι στην Ιουδαία ας φεύγουν στα όρη…» (Ματθαίος 24:15-16), με την οποία συμβουλεύονται οι πιστοί του Χριστού να καταφύγουν στα όρη της Ιουδαίας πριν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ από τους Ρωμαίους το 70 Κ.Χ..

Η αναφερόμενη φυλή των Cree, αποτελούμενη από πολλές υποομάδες, αναπτύχθηκε γεωγραφικά από τα Βραχώδη Όρη ως τις ανατολικές ακτές της Βόρειας Αμερικής. Απόγονοί τους επιβιώνουν ως και τις μέρες μας, ζώντας στο Pimicikamak Cree Nation, στη λίμνη Cross της Manitoba του Καναδά. Το όνομα Cree προέρχεται από τη λέξη “Kri”, σύντμηση του “Kristineaux”, ένα όνομα που τους αποδόθηκε από Γάλλους εμπόρους γούνας.

Οι στίχοι αναφέρονται στη βίαιη εξολόθρευση των Ινδιάνων από τους άποικους της Δυτικής Ευρώπης. Έχουν τη μορφή εξιστόρησης, αρχικά από την πλευρά του θύματος, των ιθαγενών και στη συνέχεια από την πλευρά των κατακτητών, των Ευρωπαίων αποίκων. Στην εξολόθρευση των Ινδιάνων συντέλεσε, αρχικά τυχαία και αργότερα εσκεμμένα, η μετάδοση χολέρας και άλλων ασθενειών από τους υρωπαίους, οι οποίες, όντας τελείως άγνωστες στο αμυντικό σύστημα του οργανισμού των ιθαγενών, πολύ εύκολα μεταδίδονταν κατέληγαν γρήγορα στο θάνατο. Η εξάπλωση της χολέρας στην ήπειρο ήταν πολύ πιο γρήγορη από την εξάπλωση των ίδιων των αποίκων. Έτσι, όταν οι λευκοί έφτασαν σε Καναδικό έδαφος, οι φυλές των Ινδιάνων ήταν ήδη αποδεκατισμένες, κάτι που συντέλεσε στην
υπέρμετρη αύξηση του πληθυσμού των Βισόνων, του «κυνηγιού» των Cree που αναφέρεται στους στίχους.

Οι Ινδιάνοι πολέμησαν σκληρά εναντίων των αποίκων. Η αντίστασή τους, αν και αξιοθαύμαστη, υπερνικήθηκε. Έτσι, αναγκάστηκαν να υπογράψουν συνθήκες οι οποίες τους καθιστούσαν υποκείμενους σε προγράμματα ενσωμάτωσης της κυβέρνησης. Όπως αναφέρεται και στους στίχους, οι λευκοί θεωρούσαν τους Ινδιάνους δειλούς, αφού οι τελευταίοι δεν πολεμούσαν με τα κοινώς αποδεκτά ευρωπαϊκά
πρότυπα πολέμου. Έστηναν ενέδρες σε άμαξες, υποχωρούσαν στη θέα οποιασδήποτε οργανωμένης στρατιωτικής δύναμης και επιτίθονταν ευκαιριακά σε άμαχο πληθυσμό των αποικιών.

Η θέα των μπλε στολών των αποικιακών στρατευμάτων στις οποίες αναφέρονται οι στίχοι ήταν, συνεπώς, ένα σημάδι προστασίας για τους άμαχους αποίκους και ένας οιωνός θανάτου για τους Ινδιάνους.

Ο στίχος “The only good Indians are tame” παραπέμπει στο γνωμικό “The only good Indian is a dead Indian” («Ο μόνος καλός Ινδιάνος είναι ένας νεκρός Ινδιάνος»). Αυτή η φράση είναι μια από τις πολλές μειωτικές κατά των ινδιάνων εκφράσεις που υπάρχουν ως τις μέρες μας στην αμερικάνικη καθομιλουμένη. Λέγεται ότι πηγάζει από τη φράση «Οι μόνοι καλοί Ινδιάνοι που είδα ποτέ ήταν νεκροί» που είπε ο Philip Sheridan (1831 – 1888), αρχηγός του αμερικανικού στρατού στην σημερινή Oklahoma, όταν ο Ινδιάνος αρχηγός των Comanche, Toch-a-way («Χελώνα Περιστέρι»), θέλοντας να τον εντυπωσιάσει, είπε “Me, Toch-a-way, me good Injun” («Εγώ Toch-a-way, εγώ καλός Ινδιάνος»). Τη φράση του Sheridan είχε χρησιμοποιήσει ακόμη και ο 26ος πρόεδρος των Η.Π.Α., Theodore Roosevelt (1858 – 1919).

Το βιντεοκλίπ του κομματιού περιέχει αποσπάσματα από την ταινία βουβού κινηματογράφου “The Paleface» («Το Χλωμό Πρόσωπο») (1922), αν και ο πρωταγωνιστής της, ένας από τους μεγαλύτερους κωμικούς ηθοποιούς όλων των εποχών, ο αμερικάνος Joseph Frank (Buster) Keaton (1895 – 1966), δεν φαίνεται στα αποσπάσματα για να αποφευχθεί το οικονομικό κόστος των δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με τον Hans Olav Solli, ο οποίος διετέλεσε τραγουδιστής του προσωπικού συγκροτήματος του Adrian Smith, ο τελευταίος είχε συμμετάσχει στη σύνθεση του κομματιού αυτού χωρίς να συμπεριληφθεί το όνομά του στα credits του κομματιού.

Αποτέλεσε το πρώτο single του άλμπουμ και ένα από τα πιο επιτυχημένα single των Maiden κάτι που φαίνεται και από τις τρεις φορές που έχει εκδοθεί σε single σε studio και ζωντανές εκτελέσεις (1982, 1985, 2002). Μάλιστα, ο Dickinson το προλόγιζε στην περιοδεία του δίσκου αυτού ως «το δικό μας κομμάτι disco», αναφερόμενος στο ρυθμό των εισαγωγικών drums.

Lyrics:

White man came across the sea
Brought us pain and misery
Killed our tribes killed our creed
Took our game for his own need
We fought him hard we fought him well
Out on the plains we gave him hell
But many came too much for Cree
Oh will we ever be set free?

Riding through dustclouds and barren wastes
Galloping hard on the plains
Chasing the redskins back to their holes
Fighting them at their own game
Murder for freedom the stab in the back
Women and children and cowards attack

Run to the hills run for your lives
Run to the hills run for your lives

Soldier blue in the barren wastes
Hunting and killing their game
Raping the women and wasting the men
The only good Indians are tame
Selling them whiskey and taking their gold
Enslaving the young and destroying the old
Run to the hills run for your lives


GANGLAND

Αυτό είναι ένα από τα δύο τραγούδια στην σύνθεση των οποίων συμμετείχε ο Clive Burr. Οι στίχοι, δομημένοι σαν λόγια απευθυνόμενα σε ένα γκάνγκστερ, σκιαγραφούν το φόβο και την αβεβαιότητα που διακατέχουν την ζωή του. Οι στίχοι αυτοί δεν αναφέρονται σε ένα θέμα που ήταν ξένο προς τα μέλη του συγκροτήματος. Το παραλιμάνιο East End της δεκαετίας του ’60 ήταν από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές του Λονδίνου και, ως τέτοια, ευνοούσε την ανάπτυξη του οργανωμένου εγκλήματος και των συμμοριών.

Στους στίχους αυτού του τραγουδιού, θύμα αποτελεί το άτομο στο οποίο απευθύνονται οι στίχοι, ενώ εξουσιαστική δύναμη η μαφία. Σύμφωνα με τον Dickinson, ο συνδυασμός βιασύνης και αμέλειας είχε αποτέλεσμα να ξεχαστεί εκτός τελικής μίξης το ένα από τα δύο solo που είχαν ηχογραφηθεί.

Lyrics:

Shadows may hide you but also may be your grave
You’re running today maybe tomorrow you’ll be saved
You pray for daylight to save you for a while
You wonder if your children will face the killer’s smile

Dead men — tell no tales
In Gangland — murder’s up for sale
Dead men — tell no tales
In Gangland — where jail birds die

Face at the window leers into your own
But it’s only your reflection still you tremble in your bones
How long can you hide? How long till they come?
A rat in a trap but you’ve got to survive

Once you were glad to be free for a while
The air tasted good and the world was your friend
Then came the day when the hard times began
Now your alone but alive for how long?

A knife at your throat another body on the pile
A contract to keep and it’s service with a smile
Murder for vengeance or murder for gain
Death on the streets or a blackened out jail

Dead men — tell no tales
In Gangland — murder’s up for sale
Dead men — tell no tales
In Gangland — where jail birds die

In Gangland you tell no tales


TOTAL ECLIPSE

Οι στίχοι περιγράφουν την εκδίκηση της φύσης επί του ανθρώπινου γένους, το οποίο την υπερεκμεταλλεύεται τα αποθέματά της. Η εκδίκηση αυτή, όπως συμβαίνει στα συντελειακά/τελολογικά κείμενα πολλών μυθολογιών και θρησκειών, παρουσιάζεται εκπορευόμενη μέσω φυσικών φαινομένων και καταστροφών. Το ανθρώπινο γένος εμφανίζεται έντρομο, απραγές και παθητικό, να επιζητά την επιφοίτηση από τους πνευματικούς του καθοδηγητές, των οποίων η ανοησία καθίσταται πρόδηλη υπό το βάρος των περιστάσεων. Το καθοδηγητικό τους φώς έχει εκλείψει, όπως αυτό του λατρευθέντος ως Θεού Ήλιου. Αυτοί, ωστόσο, οι οποίοι επιβιώνουν της καταστροφής, σοφότεροι πλέον, δεν κοιτάζουν χαμηλά, δεν επιζητούν καθοδηγητές, έχουν ελευθερωθεί.

Αυτό είναι το δεύτερο και τελευταίο τραγούδι στο οποίο συμμετείχε συνθετικά ο Clive Burr. Το συγκρότημα αμφιταλαντεύονταν για το ποιο κομμάτι ανάμεσα σε αυτό και το “Gangland” να υμπεριληφθεί στο άλμπουμ και ποιο να αποτελέσει b-side του single “Run To The Hills” Ο Harris αποδίδει την τελική επιλογή του “Gangland” στο ότι κύριος συνθέτης αυτού ήταν ο Burr, του οποίου σύνθεση δε είχε συμπεριληφθεί σε ένα από τα προηγούμενα άλμπουμ, ενώ κύριος συνθέτης του “Total Eclipse” ήταν ο Murray, του οποίου το “Charlotte The Harlot” είχε συμπεριληφθεί στο πρώτο άλμπουμ.

Ο Dickinson, αντίθετα, έχει υποστηρίξει πως o Harris δεν ήθελε να συμπεριληφθεί το κομμάτι στο άλμπουμ επειδή ήταν «διαφορετικό», θέλοντας να δώσει ένα παράδειγμα των, κατά την άποψή του, στενών μουσικών ορίων μέσα στα οποία περιόριζε ο Harris την δημιουργικότητα του συγκροτήματος. Ανεξαρτήτως του σκεπτικού που οδήγησε στην απόφαση του αποκλεισμού του “Total Eclipse” από το άλμπουμ, αυτή ήταν μια απόφαση την οποία αργότερα μετάνιωσαν οι Maiden και έτσι στην επανακυκλοφορία του CD το 1998 συμπεριλήφθηκε και αυτό το τραγούδι στο άλμπουμ.

Lyrics:

Cold as steel the darkness waits, its hour will come
A cry of fear for our children worshiping the sun
Mother nature’s black revenge on those who waste her life
War babies in the garden of Eden shall turn our ashes to ice

Sunrise is gone, freezing up the fires
Sunrise is gone, numbing all desires
Sunrise is gone, Sunrise is gone

Around the world the people stop with terror-stricken eyes
A shadow cast upon them all to crush them like a fly
In the icy rain and whiplashed seas, there’s nowhere left to run
The hammer blows of winter fall like a hurricane

Sunrise is gone, freezing up the fires
Sunrise is gone, numbing all desires

Around the world the nations wait
for some wise words from their leading light
You know it’s not only madmen who listen to fools
“Is this the end?” the millions cried
clutching their riches as they died
Those who survive must weather the storm

Gone are the days when man looked down,
They’ve taken away his sacred crown
To be so free, it took so long,
It’s not the journeys end, it’s just begun


HALLOWED BE THY NAME

Οι στίχοι αποτελούν τις σκέψεις ενός φυλακισμένου που σύντομα θα θανατωθεί δια απαγχονισμού. Η αρχική αγωνία του δίνει τη θέση της, σταδιακά, στη απελπισία, στην παραίτηση, στην ηρεμία, τη συμφιλίωση με το θάνατο και τη βεβαιότητα μιας μεταθανάτιας ζωής. Τα γεγονότα που πυροδοτούν αυτή την εναλλαγή συναισθηματικών καταστάσεων είναι η είσοδος του ιερέα που έρχεται να ευλογήσει τον πρωταγωνιστή στο κελί και αργότερα η κραυγή «ο Θεός μαζί σου» ενός φυλακισμένου.

Ο μελλοθάνατος όχι μόνο αγνοεί τον ιερέα αλλά φαίνεται να ενοχλείται από την παρουσία του στρέφοντας το βλέμμα του έξω από το κελί του. Έχει απορρίψει την ιδέα ενός αγαθού και φιλεύσπλαχνου Θεού αλλά όχι και αυτή της μεταθανάτιας ζωής. Η σκέψη που του γεννά η ευχή του συγκρατούμενού του φέρνει στο νου τα λόγια του σταυρωμένου Ιησού κατά την Καινή Διαθήκη «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» (Ματθαίος 27:46, Μάρκος 15:34).

Ο μελλοθάνατος φροντίζει να δώσει συμβουλευτικό χαρακτήρα στα τελευταία του λόγια, προσπαθώντας να μεταλαμπαδεύσει τη σοφία που του προσέδωσε η προσμονή του επικείμενου θανάτου. Παρακαλάει τον ακροατή να συνειδητοποιήσει το νόημα των λόγων του, να διδαχθεί από το παράδειγμά του και, έτσι, να προσδώσει νόημα στον άδοξο θάνατο του κατάδικου, να «πιάσει την ψυχή του πριν αυτή πετάξει μακριά».

Σύμφωνα με τον Dickinson, ωστόσο, μέσα από τον φόβο τελικά αναγεννάται η ελπίδα και γι’ αυτό το κομμάτι κλείνει με τον μέχρι πρότινος αμφιταλαντευόμενο μελλοθάνατο να μεταστρέφεται και αναφωνεί «αγιασθήτω το όνομά σου». Σύμφωνα με τον Harris55, οι στίχοι εξετάζουν το αν η πίστη που ακολουθεί τον άνθρωπο ολόκληρη τη ζωή του αντέχει όταν πλησιάζει η ώρα του θανάτου, αν τον στηρίζει τη στιγμή που αυτός τη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ. Ο στίχος “…as I walk my life drifts before me” περιγράφει ένα νευρολογικό φαινόμενο που ονομάζεται υπερμνησία.

Αυτό χαρακτηρίζεται από αυτόματη ανάδυση αναμνήσεων, με αποτέλεσμα να αναβιώνει το άτομο, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, κάποιο μικρό ή μεγαλύτερο μέρος της προηγούμενης ζωής του. Παρατηρείται σε διάφορες καταστάσεις, μια από τις οποίες είναι ο αιφνίδιος θανάσιμος κίνδυνος (απειλή εκτέλεσης, πτώση από ύψος, κλπ.).

Σε αυτή τη περίπτωση παρατηρείται και το φαινόμενο της πανοραμικής αναβίωσης ολόκληρης της ζωής του ατόμου. “Last Rites” ονομάζεται ένα μυστήριο της Καθολικής Εκκλησίας κατά το οποίο ο ιερέας αλείφει σταυρωτά με λάδι τον ετοιμοθάνατο και προσεύχεται για τη σωτηρία του.

Πιθανώς ο Harris δανείστηκε το στίχο “catch my soul, it’s willing to fly away!” από το τραγούδι “Rainbow’s Gold” των Beckett (οι οποίοι ήταν φίλοι με τους Maiden). Αυτό προέρχεται από το ομότιτλο άλμπουμ τους (1974). Το τραγούδι αυτό, αργότερα, διασκεύασαν και συμπεριέλαβαν οι Maiden ως b-side στο single “2 Minutes To Midnight”.

Lyrics:

I’m waiting in my cold cell when the bell begins to chime
Reflecting on my past life and it doesn’t have much time
‘Cause at 5 o’clock they take me to the Gallows Pole
The sands of time for me are running low

When the priest comes to read me the last rites
I take a look through the bars at the last sights
Of a world that has gone very wrong for me

Can it be that there’s some sort of an error
Hard to stop the surmounting terror
Is it really the end not some crazy dream?

Somebody please tell me that I’m dreaming
It’s not so easy to stop from screaming
But words escape me when I try to speak
Tears they flow but why am I crying?
After all am I not afraid of dying?
Don’t I believe that there never is an end?

As the guards march me out to the courtyard
Someone calls from a cell “God be with you”
If there’s a God then why has he let me go?

As I walk all my life drifts before me
And though the end is near I’m not sorry
Catch my soul ’cause it’s willing to fly away

Mark my words believe my soul lives on
Please don’t worry now that I have gone
I’ve gone beyond to see the truth

When you know that your time is close at hand
Maybe then you’ll begin to understand
Life down there is just a strange illusion

Yeah, yeah, yeah,
Hallowed be Thy name
Yeah, yeah, yeah,
Hallowed be Thy name


Από το ηλεκτρονικό βιβλίο “Τα μυστικά της Σιδηράς Παρθένου”

Ακολουθήστε το Metal Stories στο Google News 

Last News

Σχετικά Άρθρα

Leave a reply

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ